‘Als er zoveel kansen zijn, dan laten we die niet liggen’
Interview met Huub Keijzers, gemeente Weert
‘Wil je samenwerken, dan moet je als eerste een aantal basisvoorwaarden invullen: urgentie, probleembesef en afhankelijkheidsbesef. Zijn die voorwaarden aanwezig, dan is het organiseren van inhoud en samenwerkingsprogramma aan de orde. Tot slot kun je er niet onderuit om de vorm van samenwerken af te spreken. Voor mij is dit het ‘DNA’ van het samenwerkingsproces.’
‘Je moet elkaar tenminste leren kennen, respecteren en waarderen. Ken je elkaar niet, dan heb je vooral ‘eenzijdige’ beelden en niet meer dan dat. Dat schiet niet op.
Bij samenwerking komen uiteindelijk altijd organisatievraagstukken om de hoek kijken, samenwerken is nooit vrijblijvend. Daar heb je het management bij nodig, anders kom je er niet. Het management is belangrijk voor het proces, die moet je dus overtuigen, meekrijgen en een duidelijke plaats geven in het proces. Ik denk dat we daar in Limburg best een goede vorm voor hebben gevonden.’
‘De trekker van de samenwerking in Midden-Limburg – die ook waterambassadeur is in Limburg Noord – heeft draagvlak gecreëerd bij beleidsmedewerkers om te komen tot een gezamenlijk afvalwaterplan. Dat draagvlak was er op een gegeven moment. Toen was de vraag: hoe krijgen we dat bestuurlijk en bij het management voor elkaar? Het duurde daarna nog best lang voordat ik de directeuren allemaal bij elkaar kreeg. Maar we waren binnen vijf minuten klaar met het vraagstuk. Want als er zoveel kansen zijn, dan laten we die niet liggen. Dat kan niet anders. Dat kan je niemand uitleggen.’
